28 بهمن 1404|56 : 9

به گزارش خبرگزاری ها، تأمین نهاده های دامی به دلیل وابستگی سهم قابل توجهی محصولات سبد خانوار از مسائل مهم کشور به شمار می رود. تأمین بخش بزرگی از نهاده های دام و طیور به واردات متکی است.
به گزارش خبرگزاری ها، غلامرضا نوری قزلجه، وزیر جهاد کشاورزی، بیان کرده است که سهم واردات نهاده های دامی و کالاهای اساسی با تهاتر نفت افزایش خواهد یافت. او درباره تغییرات در اجرای این روش تامین کالاهای اساسی گفته است که مقرر شده است از سال آینده واردکنندگان نهاده های دام و طیور جهت دریافت محموله های نفتی و تهاتر از سوی وزارت جهاد کشاورزی به وزارت نفت معرفی شوند. در ادامه مشروح گفت وگوی خبرگزاری ها با داوود رنگی، رئیس هیئت مدیره اتحادیه واردکنندگان نهاده های دامی، را می خوانید.
*وزیر جهاد کشاورزی گفته است که از سال آینده واردکنندگان نهاده های دامی و کالاهای اساسی جهت دریافت محموله های نفتی و انجام تهاتر توسط وزارت جهاد کشاورزی به وزارت نفت معرفی می شوند. این روش برای تأمین نهاده های دامی چه توجیهی دارد و چه تبعاتی خواهد داشت؟
واردات نهاده های دام و طیور نیازمند تخصص و تجربه و آشنایی با بازار است. فعالین این حوزه در حال انجام کارشان هستند. این گروه از کالا در مملکت تأمین می شوند. اگر قرار باشد که واردکنندگان نقش صادرکننده نفت، که پیچیدگی های بسیار دارد، بگیرند، نتیجه خوبی در انتظار نخواهد بود.
در این روش، واردکننده برای نقد کردن طلبش یک محموله نفتی برمی دارد و به واسطه ای که با کار و بازار مربوطه آشنا است، تحویل می دهد تا بفروشد. پس از فروش توسط آن واسطه، نتیجه عملی این است که هزینه انتقال پول 3 یا 4 درصد افزایش می یابد. این در صورتی است که این پول گم یا خورده نشود. این کار، کاری تخصصی است که باید توسط وزارت نفت و کارشناسان آن حوزه انجام شود. پول صادرات نفت بایستی به صندوق توسعه ملی منتقل شود و دولت تعیین کند که واردکننده ارز را از صندوق بگیرد و به کارش ادامه دهد.
*دلیل این تغییر روش برای واردات چیست؟
دلیل این تغییر روش این است که از همان ابتدا در گزینش تراستی ها دقت لازم خرج نشد. افرادی برای این کار انتخاب و تأیید شدند که پول ها را برنگرداندند. بحرانی که کشور درگیر آن است، برنگشتن پول فروش نفت و کالاهایی دیگر است که دولتی و خصولتی ها می فروشند.
می خواهند واردکنندگان نهاده های دامی را درگیر فروش نفت کنند تا پول حاصل از فروش نفت خورده نشود. اما اگر کسی که 20 یا 30 سال درگیر کار نهاده دامی بوده است، به عنوان فروشنده نفت تلقی شود، بلافاصله وارد لیست تحریم های اروپا و آمریکا می شود. در این صورت دیگر سیستم تجارت بین الملل اجازه واردات نمی دهد.
*در مورد خطرات گره زدن فروش نفت به واردات نهاده های دام و طیور و امر امنیت غذایی توضیح بیشتری می دهید؟
فروش نفت ایران و شرکت هایی که در کار فروش نفت هستند، تحریم شده اند. وقتی کسی وارد بازار خرید نهاده های دام و طیور می شود، سوابق را بررسی می کنند. وقتی اسمی از نفت و فولاد و قیر و فلزات و این موارد باشد، از همان ابتدا کالا را به واردکننده نمی فروشند.
این نفروختن به این معنا نیست که واردکننده نمی تواند محموله ای وارد کشور کند، بلکه باید از مسیر قاچاق اقدام کند و هزینه بالایی برای انتقال پول بدهد. در حال حاضر، اختلاف قیمت شرکت هایی که به ما دست اول جنس می فروشند و آن هایی که دست دوم یا سوم به ما جنس می فروشند، چیزی حدود 50 یا 60 دلار است. با این روش، این اختلاف قیمت هم تشدید می شود.
*یعنی ممکن است تأمین دچار مشکل نشود و فقط قیمت افزایش یابد؟
تأمین که حتماً به مشکل می خورد. چرا که دولت و بانک مرکزی آن قدری ارز ندارند که نیاز کشور را به اندازه مصرف شش ماهه سال گذشته تأمین کند. یک معنای گران کردن ارز، کوچک کردن مصرف و سفره مردم بود. وقتی قیمت بالا رود، مصرف کم می شود. نهاده های دام و طیور در نهایت به شیر و مرغ و تخم مرغ تبدیل می شوند. وقتی قیمت نهاده چهار برابر شود، قیمت تمام شده محصولات وابسته هم افزایش می یابد. این جامعه چندین میلیون حقوق بگیر دارد که دستمزدشان به اندازه افزایش قیمت ها زیاد نشده است. این کاهش مصرف معنای کوچک شدن سفر ه ها را دارد. شرکت های واردکننده نهاده ی دامی، به خصوص شرکت های متوسط و کوچک، اصلاً توان فروش نفت ندارند. این اقدام مردود است.